Zalig zijn de armen van geest, want hun behoort het koninkrijk der hemelen.

Het internet heeft de laatste jaren een zodanige negatieve facelift gekregen, dat we niet meer kunnen spreken van informatie, maar van desinformatie. Internet is geen verzameling meer van nuttige informatie via degelijke websites, die destijds nog de moeite namen om gefundeerde informatie te verschaffen, maar lijkt overgeleverd aan lallende tooghangers, die hun verwarde hersenspinsels voor werkelijkheid nemen en overal gaan rond spuien in een sfeer van het eigen gelijk, vaak niet ontdaan van haatgevoelens, opgekropte frustraties, onberekende aanvallen op organisaties en personen, zonder enige grond van bewijs.

Als de sociale media, de forums en de 'lezersrubrieken' van de krantenwebsites een afspiegeling zijn van onze maatschappij, dan is het met onze samenleving ernstig gesteld. Het egoïsme en egocentrisme is al langer komen bovendrijven, maar de laatste tijd neemt het ongekende proporties aan. Ingehuurde opiniemakers maken het de laatste tijd zo bont dat het soms lachwekkend wordt, ware het niet dat het eigenlijk intriest is.

Op een artikel over de kritiek, die Rik Torfs op zijn eigen partij, de CD&V, gaf las ik onder andere een volgend commentaarstukje van een zekere joanna clinck, Zottegem (naam openbaar gepubliceerd op de site van Het Laatste Nieuws) : "groot gelijk heeft Rik TRORFS Kan de CD&V het alleen niet meer aan dat ze de PS moeten hebben in Antwerpen maar de mensen weten wel beter, bang van de VNA zeker, fooie Mr Beke".
Als je TRORFS al verwart met TORFS en de PS in Antwerpen situeert dan ga je al degelijk de mist in met je commentaar. Als je dan nog eens een nieuwe partij in het leven roept, zijnde de VNA, dan maak je je onherroepelijk belachelijk. Dan hebben we het nog niet over het neologisme 'fooie' (misschien een poging om het Zottegems dialect tot gangbare commentaartaal te verheven ?).

Het internet is door dergelijke commentaren verworden tot een café waar bezopen stamgasten mekaar de loef proberen af te steken met imaginaire droombeelden, die vaak de dag nadien tijdens het ontwennen van de kater nog een tijd blijven hangen. Het internetcafé is een ruime tijd geleden geopend en je kan het helaas niet meer sluiten.

Ook journalisten, die toch enigszins de informatie zouden moeten checken, blazen de laatste tijd nogal willekeurig berichten en artikels op het internet zonder de nodige achtergrond te controleren. De wedijver onder de websites van kranten en andere nieuwsmedia is zo groot geworden dat de nieuwswaarde al lang niet meer meetelt en zelfs de inhoud een oefening geworden is van het in mekaar flansen van Tweets en Facebookberichten. Het is triestig gesteld met de berichtgeving, heel triestig.

Wie zijn informatie haalt op Twitter en Facebook is er helemaal aan voor de moeite. Wat je op de sociale netwerken leest tart immers alle verbeelding. Als er eentje een spectaculaire hoax lanceert, dan kan je ervan op aan dat het vals bericht een eigen leven gaat leiden en als een virus begint rond te dwalen in het internetcafé en net als bij een ziekenhuisvirus is er geen kruid tegen gewassen : een hoax ontkrachten is hopeloos. Mensen denken niet meer na als ze hoaxen overnemen : "het stond op internet" is ongeveer hetzelfde verweer die dergelijke dwazen van geest pakweg 20 jaar geleden hanteerden in de vorm van "het stond in de gazet". Dus zal het allemaal wel waar zijn.

De roep van intellectuelen om een tweede internet te lanceren waar al dergelijke nonsens worden gebannen krijgt steeds meer aanhangers, en terecht. Wie dacht dat het intellectuele peil van de 'massa' erop zou vooruitgaan door de schat aan informatie op internet heeft het volkomen mis. We leven in een tijd van desinformatie : velen zien door het bos de bomen niet meer en dat is een gevaarlijke trend aan het worden. Hoe meer informatie sommigen te verwerken krijgen, hoe meer ze verward geraken en hoe meer ze beginnen te raaskallen.

Straks gaan we in België naar de stembus voor de gemeenteraadsverkiezingen en straks zal het internet in België weer het carnaval worden van de azijnpissers, de galspuwers, de desinformatie, de georganiseerde lekken, de scheldpartijen, de persoonlijke aanvallen zonder enige bodem van waarheid, ...

Om in de trend van de titel te blijven : "Heer, laat deze kelk a.u.b. aan mij voorbijgaan ..."