Tralala, we zitten met zijn allen op het net ...

Er gaan steeds meer stemmen op om een tweede afzonderlijk internet te creëren : een net met alle officiële instanties, banken, scholen, kortom een net ver weg van al het commerciële gedoe zoals we nu op het net beleven.

Je kunt er niet meer omheen : Voor het ogenblik zijn er zo'n drie grote spelers op gebied van computers en media in het algemeen : Microsoft, Google en Facebook.

Google heeft al geruime tijd een monopolie inzake "zoeken op het net", maar heeft ondertussen al tientallen andere monopolies bijgemaakt. Niet alleen de zoekmachine is de populairste, maar ook de toolbar, Google Chrome, Gmail, Blogger, ... en zeker niet te vergeten Google Maps. Google introduceerde onlangs de "+1" knop, waardoor het surfgedrag van gebruikers op het net heel nauwkeurig kan gevolgd worden. Helemaal niet zo onschuldig als het eruit ziet.

Microsoft levert de software voor de meeste besturingssystemen, maar heeft ondertussen ook al een serieuze vinger in de pap op het net : Msn, Hotmail, Bing, Skype, .... en het houdt nog niet op want op een hele rits populaire toepassingen is al een bod gedaan.

En dan : zeker niet te vergeten : Facebook, een net in het net. Een zichzelf verklaard sociaal netwerk met eigen mailserver, eigen informatiebronnen, die op een heel duistere manier worden getransporteerd en bewaard, een eigen muziekdienst en niet te vergeten te "I Like"-knop, die door vrijwel meer dan de helft van de websites en blogs zijn geplaatst en waardoor Facebook nauwlettend het surfgedrag van de gebruikers van de site in de gaten kan houden.

En wat zijn wij dan, als gebruiker van het wereldwijde net ? Gewoon een speelbal in de handen van deze drie mastodonten. Wij worden gebruikt om hun kapitaal en machtspositie op zijn minst te handhaven en zeker om die positie nog uit te breiden. Geen enkele van deze drie geeft een zier om de gebruikers, laat staan om hun privacy. Hoe meer ze te weten komen, hoe meer gerichte advertenties ze kunnen verkopen.

En het wordt steeds erger : door georganiseerde "bugs" (lees : lekken) in hun systemen verdwijnen er bij momenten zelfs hele massa's persoonlijke informatie van internetgebruikers. Facebook spant hierbij de kroon : op gezette tijden krijgen grote adverteerders massa's mailadressen en bijhorende persoonlijke informatie toegespeeld. Ofwel zijn die drie mastodonten amateurs, die zomaar hun eigen gegevens laten lekken, ofwel gaat het om goed georganiseerde verkopen van persoonlijke informatie. Wij geloven in het laatste ...

Alle anonieme surfmogelijkheden en alle mogelijke overheidsmaatregelen ten spijt, het gesjoemel met privé-gegevens van internetgebruikers houdt aan en groeit zelfs nog dagelijks tot ongekende proporties.

Wie nog zo naïef is om te denken dat een paar richtlijnen om bijvoorbeeld tracking cookies aan banden te leggen het hele probleem kan oplossen is eraan voor de moeite. Nog vooraleer een "traceermiddel" beknot wordt zijn er al een tiental andere ontwikkeld om het te vervangen.

Iemand, die vrijwel constant op het net bezig is, leeft binnenkort niet meer, maar wordt geleefd. In elk geval zijn internetgebruikers nog alleen herleid tot speelgoed van de grote "3" : een soort zombies, die denken dat ze nu eindelijk een forum hebben om hun eigen mening te ventileren, maar gewoon gebruikt worden om via die mening de informatie van de "anderen" te 'spekken'.

O ja, wat is er van de Facebook-revolutie in Egypte en Tunesië terechtgekomen ? Juist, ja ...